Charles II van Warton

Charles II van Warton was koning van het Verenigde Koninkrijk Warton tussen 472 en 495.

Familie
Charles was een zoon van koning Matthew I van Warton, uit zijn eerste huwelijk. Zijn moeder Liana, was edelvrouwe van lage komaf uit Grevin. Zijn vier jaar oudere zus was uitgehuwelijkt aan de later koning Hendrick van Sostaï. Toen zijn vader in 453 hertrouwde met Mary van Bergren, was Charles een van de weinige die tegen dit huwelijk was.

Loopbaan
Charles kreeg in tegenstelling tot zijn vader wel een politiek opvoeding. Zijn leermeester was Erictus Asec. De 80-jarige Wijsheer, was de politieke raadgever van Matthew I. Tijdens een zeetocht kreeg Charles op dertienjarige leeftijd een houten balk op zijn been, met als gevolg dat hij de rest van zijn leven zou blijven mank lopen. In 461 kreeg Charles het hertogdom Grevin toegewezen. Toen 468 de staat van totale oorlog was afgekondigd, reed Charles met een leger van 2.000 man naar Lemishoff om zijn vader terzijde te staan. Charles was erbij toen zijn vader op het slagveld stierf. Volgens Charles waren de laatste woorden van zijn vader: caedi i hostis, 'dood de vijand.' Bevangen door de geest vochten de Wartonse soldaten en de Sostaïanen voor hun dode koning. de soldaten hebben weinig rust gehad tot dat de Espidianen in 472 van het eiland verdreven waren. De Eerste Grote Aanval was een feit.

Koningschap
In februari 472 werd Charles tot koning van Warton gekroond na de succesvolle veldtocht tegen de Espidianen. Zijn dan 17-jarige halfbroer Daniël, was het niet eens met het koningschap van zijn broer. Uit haat vertrekt hij naar Sostaï. De regeringsperiode van Charles werd in tegenstelling tot zijn voorganger niet gekenmerkt door Espidiaanse aanvallen. Vanwege de betwiste troonsbestijging avn Charles weet Daniël toch wel aanhangers te vinden. De graaf van Bergren en de hertog van Grevin kiezen al snel voor Daniël. Als ook later de baronie Sonin de kant van Daniël kiest, zijn voor het eerst alle Noord-Wartonse Heerlijkheden verenigd. In 476 is er voor het eerst sprake van een schisma. De latere historici wordt dit het Greviniaanse Schisma genoemd. In 478 komt de Aartspriester van Lerbos met een eindoplossing: het Noord-Wartonse deel van het Verenigde Warton wordt een onafhankelijk koninkrijk en het wordt genoemd naar de hoofdstad. Het ontstaan van Grevinië is een feit.

Kort na het ontstaan van het derde koninkrijk op Warton is de eeinheid ver te zoeken, als de Espidianen in 482 toch nog een aanval op het eiland uitvoeren dan zijn het alleen de Mykanen die hun het hoofd moeten bieden. Op hetzelfde moment valt Daniël ook het land aan en begint met de belegering van Graksbourg. Na een snelle overwinning op de Espidianen marcheert hij naar Graksbourg om de stad te ontzetten. Nadat hij hier in slaagt benoemd hij zijn zoon tot hertog van Graksbourg.

De laatste jaren van zijn koningsschap werd door algemene rust gekenmerkt. Charles verbetert het wegennet rond de grote steden en staat Glaisgoftsta meer autonomie toe.

Huwelijken en kinderen
In 458 trouwt Charles met Frederique van Adina. Hij kreeg uit dit huwelijk twee kinderen:
 * 459, Bernard (†475)
 * 461, Catharina, trouwt later met haar halfoom Simon I

Charles had ook nog bij een maitresse een kind verwekt, maar omdat het een bastaard is, krijgt het geen recht op de troon.
 * 465, David, grondlegger van het huis Raffeloers