Harold van Raffeloers

Harold van Raffeloers (Graksbourg, 19 maart 552 - Koningsburcht, 31 juni 584) was de oudste zoon van koning Simon II van Mykania en diens vrouw Petra van Vidast. Hierdoor was Harold tot aan zijn dood kroonprins van Mykania.

Biografie
Vier jaar na zijn geboorte stierf al zijn moeder en werd hij aan het koninklijke hof opgevoed door zijn stiefmoeder Diana Minste. Ondanks de voortdurende oorlog tegen Espidia werd Harold vrij beschermd opgevoed in Glasgofsta, waar het hof naartoe verhuisd was. De eerste militaire operatie waar Harold aan deelnam was de Slag bij Nemeth, waarbij de Tweede Grote Aanval ten einde was. Het jaar daarop wordt hij door zijn grootvader Lodewijk de Oude beleend met gebieden rond Caradan. In 575 trouwde Harold met Joriane van Limai. Dit huwelijk zou kinderloos blijven. Als vijf jaar later zijn vader de troon bestijgt, dan verhuist Harold zijn huishouden naar de Koningsburcht. Tijdens de veldtocht tegen het Koninkrijk Glaisgofsta overlijd Harold aan een diepe armwond.

Bronnen

 * Joachim Limdeens: In het spoor van de Raffeloers, Leroine 1366
 * J. L. A. Slochteren: Lodewijk de Grote en zijn kinderen, Graksbourg, 1969